Owoce – nowe przykazanie

Dużo ich tu mają. Trzy sezony truskawek chociażby. Obecnie jemy głównie brzoskwinie i morele.
Zaczynają się winogrona – tego szczególnie dużo mają moi gospodarze i próbują mnie namówić na nastawienie wina – sami nigdy tego nie robili, tu się wina niestety nie produkuje. Ktoś da jakiś dobry przepis na wino, które zawsze się uda ? (Sabori? – tym razem bez ryżu:) Kubas?).

W październiku zaczną się granaty oraz cytryny. Cytryny są super! Od października napojem narodowym Tadżyków jest zielony czaj z cytryną oraz cukrem. Czekam zatem z niecierpliwością na październik.

Arbuzy i dynie. Jabłka i gruszki – dobre, ale nie tak dorodne jak w Polsce (albo nie tak pędzone jak w Polsce). Ponadto morwy, śliwy, na zimę bakalie.

Wszystko oczywiście taniej niż w PL. Ale niestety nie tak bardzo tanio jak jeszcze rok temu (nad czym wszyscy boleją). Za kilo brzoskwiń płaciło się wtedy 2-4 somoni. Teraz znaleźć brzoskwinie za 6 somoni jest trudno. Jeśli ktoś mieszka w Duszanbe, nie ma daczy, zarabia 300 somoni (ok.62 dolarów jak moja koleżanka z pracy na stanowisku sekretarki) to może najwyżej na bazarze sobie brzoskwinie obejrzeć. Na szczęście są znajomi, krewni i rodzina na wsi i oni nie zostawią w biedzie.

Któż zawinił? Jak zawsze ci sami. Owoce wywożone są do Rosji a na rynku miejscowym są niedobory. Podobny los spotyka warzywa – ziemniaki na tadżyckim bazarze przejeżdżają coraz częściej z Chin (swoją drogą Chińczycy są już wszędzie, a w modzie jest język chiński i studia w Chinach).

Dziś akurat na bazarach radość, bo Uzbekistan znowu zamknął granicę z Tadżykistanem (przez Uzbekistan towary trafiają do Rosji oraz Kazachstanu) więc przedsiębiorcy zawrócili z towarem do miasta. I cena za pomidory od razu spadła do jednego somoni.

Jedzenie owoców tutaj rządzi się swoimi zasadami. Trzeba uważać, inaczej można się nieźle nacierpieć. Przykładowo – nie należy mieszać jedzenia owoców z piciem wody (ale z herbatą można). To wiem jeszcze z Polski, ale tutaj to przybiera rangę przykazania. Kiedy po kolacji jemy arbuza na wszelki wypadek woda jest ze stołu usuwana. Szczególnie ostrożnie trzeba się obchodzić z dynią oraz arbuzem. Po przejściach sprzed dwóch lat dyni jem wcale, została mi trauma do dziś.

Kolejna zasada – nie jedz owoców na pusty żołądek i nie mieszaj.
„Co jadłaś?” pyta dziś w nocy Nudira gotując mi fioletowy wywar. Kiedy tabletki z Polski nie zadziałały, poddałam się i zgodziłam na kurację tadżycką. „Gruszkę i arbuza? Chudżandzką gruszkę?? Na pusty żołądek??? No tak….”. Wypiłam fioletowy napój (nie dogadałyśmy się wreszcie co to było), potem zjadłam czerwoną tabletkę (made in China a jakże) na koniec herbatę do obrzydu osłodzoną. I cały dzień na sucharach i czarnej, słodkiej herbacie. Lepiej. Mam tylko nadzieję, że trauma po gruszkach i arbuzie mi nie zostanie.

Podsumowując – nawet z owocami trzeba się pilnować. A przynajmniej ci, którzy mają tak delikatny i szlachetny żołądek jak mój powinni:)

To jak z winem będzie?